Archive for the Gwardia Gdańsk Category

Jan Bianga

Posted in Boks, Dyscypliny i konkurencje, Gwardia Gdańsk, Jan Bianga, Kluby i drużyny, KS Gedania, Ogniwo Sopot, Wystawa 2012 on Lipiec 25, 2012 by prussport

Jedną ze wspaniałych stron wystawy „Citius-Altius-Fortius” (Ratusz Głównego Miasta Gdańska – tylko do 30 września!) jest kontakt z ludźmi, z historią życia ich samych, krewnych, rodzin. To niezwykle zajmujące historie, szerzej niemal nieznane. Będę o tym trochę mówił w najbliższą sobotę, na łamach „Dziennika Bałtyckiego”. Tam będzie wzmianka o Pani Barbarze Janczukowicz i historiach opowiedzianych nam przy okazji wystawy. Rodzinę Pani Barbary znaliśmy już trochę choćby z wystawy o Polonii sopockiej, organizowanej nie tak dawno w Muzeum Sopotu. Warto jednak przypomnieć osobę najważniejszą w tychże opowieściach, czyli Jana Biangę (1910-1982), ojca Pani Barbary.

Był uczniem Gimnazjum Macierzy Szkolnej a ukończył też Wyższą Szkołę Handlową w Gdańsku. Podjął pracę w Komisariacie Generalnym Rzeczypospolitej Polskiej. Równocześnie zaangażował się działalność polonijną, był harcerzem, członkiem Zjednoczenia Zawodowego Polskiego czy Towarzystwa Śpiewaczego „Moniuszko”. Za to mi.in we wrześniu 1939 r. został aresztowany, przesłuchany w Victoria-Schule (siedziba Gestapo) a później „odwiedził” (jak to się lekko pisze) obozy Stutthof, Sachsenhausen, Mauthausen-Gusen. Wojnę przeżył i zamieszkał w Sopocie. W międzyczasie, jak wielu z Polaków mieszkających w Gdańsku, otrzymał propozycję podpisania Volkslisty, jednak odmówił (co już tak typowe nie było).

Życiorys można by rzec (czy napisać) typowy dla polskiego gdańszczanina. Typowym było także zaangażowanie w uprawianie sportu. Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” oraz KS „Gedania”, gdzie początkowo trenował piłkę nożną a później boks. To w tej ostatniej dyscyplinie osiągną ł wiele. Bardzo szybko stał się najlepszym zawodnikiem „Gedanii” i znalazł się w reprezentacji Polski. W 1930 r. zdobył wicemistrzostwo Polski, wygrał wagę piórkową na I Igrzyskach Polonii zza granicy w 1934 (Warszawa). Był sześciokrotnym mistrzem Pomorza. Bilans jego kariery przedstawiał się następująco: na 176 walk, tylko 9 przegrał a 12 zremisował. Wspaniały bilans!

Po wojnie ukończył Akademię Wychowania Fizycznego, zajął się trenerką. Pracował w wielu klubach: „HKS Sopot”, „Ogniwie” Sopot, gdańskiej „Gwardii” oraz oczywiście w swojej „Gedanii”. Był prawą ręką Feliksa „Papy” Stamma. Przyczynil się do sukcesów Zygmunta Chychły, Brunona Bendiga, Zygmunta Milewskiego czy Zdzisława Soczewińskiego. Zmarł 8 kwietnia 1982 r. i został pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie.

Historia znakomitego sportowca i wspaniałego Polaka, którego nie złamały okrutne czasy popadła w zapomnienie. Znalazł się na szczęście w „Sopockim Albumie Biograficznym”, opracowanym przez Józefa Golca ale w Gdańsku, nawet w gronie ludzi zainteresowanych sportem jest w ogóle nieznany. Na naszej wystawie można znaleźć statuetkę, którą zdobył w 1934 r. w Warszawie. Nie będę jej reprodukował – ją po prostu trzeba zobaczyć, bo po wystawie wróci do rodziny dla której jest cenną pamiątką.     

 

 

Reklamy

O drużynie, która istniała 16 lat

Posted in Dyscypliny i konkurencje, Gwardia Gdańsk, Kluby i drużyny, MIlicyjny Klub Sportowy, Piłka nożna, Wybrzeże Gdańsk on Lipiec 11, 2012 by prussport

Ostatnie bankructwo „starej firmy” Glasgow Rangers przypomina nam, że kluby i drużyny powstają ale też często upadają. Czasami odradzają się, często wysiłkiem kibiców, jak to widzieliśmy ostatnio na przykładzie Lechii Gdańsk ale też nierzadko przepadają w odmętach historii. I jednej z takich drużyn napiszę dziś.

W 1945 r. powstał w Gdańsku „Milicyjny Klub Sportowy”, którego spadkobiercą jest dzisiejsze „Wybrzeże”. Pierwszą sekcją tego klubu była sekcja piłkarska, która zagrała już w trakcie zorganizowanego w dniach 19-26 sierpnia Pierwszego Święta Sportu, na stadionie przy ul. Traugutta. W tym samym roku drużyna wygrała eliminacje do wojewódzkiej klasy A, w której ostatecznie zajęła trzecie miejsce, wyprzedzając m.in. „Lechię” Gdańsk. Drużyna występowała pod nazwą „Pogoń” Gdańsk.

„Pogoń” Gdańsk w latach 40-tych.

Później nie było już tak dobrze ale drużyna grała w klasie A do sezonu 1947/48. Spadała już pod nazwą Milicyjnego Stowarzyszenia Sportowego. W następnych latach przyszła fuzja z drużyną „Pogranicza” Kaszubskiej Brygady WOP a w 1951 r. pod nazwą „Gwardii” drużyna zameldowała się w lidze wojewódzkiej.

W następnych „Gwardia” (Wybrzeże) grała ze zmiennym szczęściem. W 1957 r. piłkarze wygrali Puchar Polski na szczeblu wojewódzkim a w rozgrywkach centralnych ulegli w 1/8 Finału późniejszemu zwycięzcy, ŁKS Łódź w stosunku 0:2.

Piłkarze z Pucharem Polski na szczeblu wojewódzkim

Cztery lata później jednak drużyny już nie było. Brak zainteresowania władz klubu przełożył się na słaby wyniki sportowy i w konsekwencji degradację z ligi okręgowej. To spowodowało niefortunną decyzję zarządu klubu o rozwiązaniu zasłużonej sekcji. Po ośmiu latach zapadła wprawdzie decyzja o reaktywacji ale było już za późno. Krótka historia milicyjnej drużyny była już zakończona.

%d blogerów lubi to: